Skip to Content

Blog Archives

تعریف خاکبرداری

خاک برداری زیر ساختمانهای نسبتا بزرگ و سنگین

 ساختمانهای بزرگ از قبیل مجموعه های چند و چندین طبقه آپارتمانی، مجتمعهای تجاری، هتلها، ساختمانهای اداری و مانند اینها، معمولا دارای یک، دو یا سه حتی سه طبقه زیرزمین هستند. دلایل ایجاد این زیرزمین ها عمدتا عبارت اند از :

  • ارزش روزافزون زمین در شهرها و نیاز به بهروری چه بیشتر از فضا
  • ایجاد پارکینگ
  • ایجاد موتور خانه، سپتیک، انبار و مانند آن
  • مسائل فنی و ژئوتکنیکی مثل لزوم پایین بردن شالوده ها
  • برای رسیدن به زمین محکم تر یا خنثی کردن، تمام یا قسمتی از وزن ساختمان با خاک برداشته می شود که می تواند در کاهش نشست و جلوگیری از مشکلات دیگرموثر باشد
  • به دلیل محدودیت زمین های شهری، در این گونه موارد اغلب نمی توان به دیواره خاک برداری، شیب کافی داد تا خطر ریزش و رانش از بین برود و در نتیجه جداره ها اغلب به شکل قائم هستند. بدیهی است که در اینصورت، خطر لغزش و رانش افزایش می یابد.
  • اهمیت این موضوع هنگامی بیشتر احساس می شود که توجه کنیم معمولادر شهرها در اطراف محل خاکبرداری، ساختمانها یا تاسیساتی وجود دارند. بی توجهی به اصول فنی و ایمنی خاکبرداری و حفاظتهای لازم ممکن است باعث خرابی یا شدن صدمه به ساختمانهای مجاور شود که گاهی با تلفات جانبی همراه است و این قبیل سوانح بارها در حاشیه و کنار شهرها اتفاق افتاده است. هرچند تنها تعداد کمی از آنها از راه روزنامه ها و مجلات به اطلاع  دست اندرکاران امور ساختمانی می رسد.
  • علاوه بر حوادث سوانحی که باعث وارد شدن خسارات ساختمانی

می شود، ریزش و رانش خاک می تواند باعث قطع خطوط آب، گاز، فاضلاب، تلفن، برق و … شود که از مجاورت محل خاکبرداری می گذرند.

  • با گردش مختصری در گوشه و کنار شهرها می توان مشاهده کرد که چه بسیار کارگاههای ساختمانی هستند که در آنها خاکبرداری به شیوه های غیر فنی انجام شده یا در حال انجام است.
  • افزون بر ناآگاهی، عاملی دیگری که در این مورد وجود دارد. شانه خالی کردن مسولان کارگاهها و کارفرمایان از زیر بار هزینه های لازم برای انجام امور ایمنی و حفاظتی که غیر لازم و غیر سودآور تلقی می کنند و بنابراین، چندان رغبتی بدان نشان نمی دهند.
  •  

مسئله دیگری که بسیاری از خطرات را باعث می شود :

  •   اغلب خاکها بلافاصله پس از خاکبرداری تا مدتی پایدار هستند، اما به تدریج از میزان پایداری آنها کاسته می شود و این مدت ممکن است چند ساعت یا چند روز یا حتی چند ماه به طول بینجامد.

این پدیده، دلایل گوناگونی دارد که به عنوان نمونه می توان به چند مورد زیر اشاره کرد:

۱- ممکن است، تغییر شکل تدریجی، که بر اثر برداشت شدن حایل جانبی یعنی خاک اطراف ایجاد می شود، پس از مدتی باعث ریزش و رانش می شود.

۲- در خاکهای رسی با رطوبت بالا، ممکن است خشک شدن خاک همراه با ترکهای انقباضی باشد و بدین ترتیب، شکافهای در خاک ایجاد می شود که ضعف پایداری را ایجاد کند، به ویژه، پر شدن بعدی این شکافها  با آبهای سطحی یا ناشی از بارندگی می تواند خطر ریزش را افزایش دهد.

۳- در خاکهای رسی خشک، ممکن است افزایش بعدی رطوبت باعث سستی خاک و ریزش شود.

  • وقوع زلزله نیز با توجه به شتاب جانبی حاصل از آن می تواند دیواره خاکبرداری را تخریب کند.
  • افزایش بار روی دیواره های خاکبرداری مانند دپو کردن مصالح، عبور وسایل نقلیه سنگین و نظایر آن نیز ممکن است پایداری را به خطر اندازد.
  • فشار آب ناشی از ترکیدن لوله آب و مانند آن نیز می تواند باعث خرابی و ریزش جداره خاکبرداری شود.
  • در خاکهای شن و ماسه ای تمیز و بدون رس، ارتعاش مختصری می تواند باعث ریزش ایجاد کند که متاسفانه این امر بطور ناگهانی روی می دهد و فرصت هر گونه فرار از محل را از افراد سلب می کند.
  • در خاکهای شن و ماسه ای رس دار، گاهی نفوذ تدریجی آب باعث کاهش چسپندگی بین زرات می شود و ریزش ایجاد می کند.
  •  اگر دیواره بلافاصله پس از خاکبرداری پایدار بماند، هیچ دلیلی ندارد که در روزهای بعد یا حتی ساعات بعد هم این پایداری بماند و در نتیجه، انجام خاکبرداری باید اولا  به روشهای درست فنی و با رعایت اصول مربوط انجام بشود و ثانیا در صورت لزوم حفاظت کافی دیواره ها انجام بشود.

 حفاظت شیبها

  • قبل از اقدام به حفاظت شیبها نخست باید با توجه به جنس زمین و تعیین پارامترها ی ژئوتکنیکی آن، آنالیز پایداری شیب معلوم شود.پارامترهای ژئوتکنیکی مورد نیاز:

الف:  نوع خاک و طبقه بندی آن

ب:    زاویه اصطکاک داخلی

ج:    چسبندگی خاک (برای خاکهای رسی یا رس دار)

د:     میزان تورم بر اثر آب گرفتن و انقباض بر اثر از دست دادن آب (برای خاکهای رسی)

ه :    میزان مواد شیمیایی زیان آوری مثل گچ یا نمک در خاک، در صورت موجود بودن

و: میزان نفوذ پذیری خاک

ز: میزان آبی که می تواند خاک را اشباع کند.

((ب)) و ((ج)) برای آنالیز پایداری و تعیین میزان ایستایی خاک

((د)) و ((ه)) امکان باد کردن یا ترک خوردن خاکهای رسی را بر اثر گرفتن و از دست دادن آب

((و)) و ((ز)) وضعیت آبگذری و آب گیری خاک را روشن می کنند که در مسئله پایداری مهم اند زیرا اگر آب نتواند به راحتی از خاک بگذرد و در نتیجه، میزان آن در خاک افزایش یابد، امکان رانش و لغزش را بالا می برد 

خاک برداری - خاکبرداری - گودبرداری - گود برداری

خاک برداری – خاکبرداری – گودبرداری – گود برداری

اگر بررسی پارامترهای یاد شده و آنالیز پایداری، امکان خطر رانش و لغزش را نشان دهند، باید از یک یا چند راه حل زیر برای پیشگیری از این مشکل استفاده کرد.

  • ساختن دیوار حایل
  • دورکردن آب از شیب
  • کم کردن زاویه شیب
  • جلوگیری از افزوده شدن وزن در بالای شیب
  • کاهش و دور کردن وزن
  • از لبه شیب
  • تقویت پای شیب
  • پشت دیوار حایل باید مصالحی بکار رود که زهکش باشد و راه خروج آب هم به شکل مناسب فراهم شود.
  • مصالح و نوع دیوار باید طوری انتخاب شوند که تهیه مصالح و ساختن دیوار در محل آسان باشد.
  • شالوده و پی دیوار باید با توجه به مقاومت و وضعیت خاک محل طراحی شود که مشکل نشست کردن و حرکت دیوار در آینده پیش نیاید که در این صورت دیوار تاثیری در جلوگیری از رانش نخواهد داشت و تمام تلاشها و هزینه های انجام شده به هدر خواهد رفت. همچنین، در تعیین ضخامت قسمت های مختلف دیوار باید دقت کافی بکار رود.

دور کردن آب از شیب

  •  از آنجا که نفوذ و جمع شدن آب، می تواند پایداری شیب را به مخاطره اندازد، دور کردن آب از راه زهکشی سطحی یا عمقی به روشهای مناسب، پایداری را افزایش می دهد.
  • این راه حل، که معمولا همرا با ساختن دیوارهای حایل بکار می رود، به ویژه، هنگامی که آب در سطح شیب جریان می یابد یا به میزان قابل توجه در آن نفوذ می کند، موثرتر است.
  •  در خاکهای دانه ای، زهکش سطحی چندان کارآیی ندارد، زیرا نفوذ پذیری زیاد است و آب در داخل خاک به حرکت در می آید. در این مورد، زهکشهای عمقی مفید ترند.
  • اما در مورد خاکهای چسپنده رسی و ریز دانه، زهکش سطح مؤثر است، زیرا از جمع شدن آب و نفوذ تدریجی آن در خاک از طریق شکافها و ترکها و نیز ایجاد گِل و جریان گِل جلوگیری می کند.

کم کردن زاویه شیب

  • برای شیب های با وسعت  محدود، اگر بتوان زاویه شیب را کم کرد، پایداری افزایش خواهد یافت .

جلوگیری از افزوده شدن وزن در بالای شیب :

  • این وضعیت معمولا بر اثر خاک ریزی برای ساختن راه، ایجاد ساختمانها یا احداث منابع آب و نظایر اینها بوجود می آید.
  • در شهرها با توجه به گسترش افزون و استفاده از ارتفاعات مجاور بیشتر این وضعیت با بریده شدن پای شیب نیز همراه است. زیرا ساختمان پایین دست برای استفاده بیشتر از فضا مقداری از شیب را قطع می کند. در همان حال، ساختمان بالا دست وزن روی شیب را افزایش می دهد و اثر همزمان این دو پدیده پایداری را بیشتر به مخاطره می اندازد.

 کاهش و دور کردن وزن از لبه شیب :

  • باید تا آنجا که ممکن است از وزن سربار روی شیب کم کرد. مثلا اگر سربار از خاک ریز یک جاده تشکیل می شود، خط پروژه جاده را طوری تعدیل کرد که حداقل خاک ریز لازم باشد یا ساختمان منبع را در سبک ترین حالت طراحی کرد.
  • همزمان، باید کوشید محل خاکریز یا ساختمان یا منبع تا آن حد که ممکن باشد، از لبه شیب فاصله داشته باشد.

حفاظت شیبهای سنگی :

به دو شکل می توانند مسئله ساز شوند:

الف: لغزش بر اثر حرکت لایه های سنگ به داخل شیب

ب: ریزشهای موضعی بر اثر هوازدگی

کار باید نخست تا حد امکان کوشید طراحی مسیر راه) طوری باشد که به بریدن پای شیبهایی که دارای لایه های سنگی یا شیب تند به داخل هستند، نیازی نباشد؛ به خصوص اگر بین لایه های سنگی مواد سست مثل رس وجود داشته باشد.

 اما در صورت پیش آمدن چنین وضعیتی معمولا از دیوارحایل یا از دوختن لایه های سنگ به هم استفاده کرد. در روش اخیر، با دستگاه های سوراخهایی تا عمق لازم در لایه ایجاد و با کارگذازی فولاد در آنها و ملات ریزی دور فولاد لایه ها را به هم می دوزند.

پیشگیری از ریزشهای موضعی بر اثر هوازدگی :

  • برای این کار باید سطح شیب را با بتن یا دیوار سنگی محافظت کرد.
  • در راه ها گاهی می توان با ایجاد فاصله بین پای شیب و راه و احداث موانع کوتاه در کنار راه از ورود سنگهای ریزشی به سطح راه جلوگیری کرد که معمولا از پوشش کل سطح شیب اقتصادی تر و عملی تر است.

حفاظت در خاک برداری های ساختمانی :

 

حفاظت دیواره خاکبرداری بدون وجود ساختمان مجاور :

در این گونه موارد، تنها حفاظت از خود دیواره مطرح است و می تواند یک یا چند مورد از روشهای زیر به کار رود.

 استفاده از تیرکهای مایل (شمع بندی) برای حفاظت جداره گود روشی است سنتی و بومی که به صورت تجربی اجرا می شود.

 نکات مهم در اجرای شمع بندی :

  •   قبل از هر نوع شمع بندی، ابتدا به این نکته بسیا مهم توجه شود که در بسیاری موارد، نباید خاکبرداری را تا رقوم نهایی انجام داده و سپس شمع بندی کرد؛ چرا که قبل از شمع بندی ممکن است دیواره ریزش کند.
  • شمع بندی و خاکبرداری در صورت قابل توجه بودن عمق خاک برداری باید مرحله ای و به صورت زیر انجام شود.
  • نخست باید خاکبرداری اولیه را به صورت پلکانی انجام داد و سپس، قسمت بالا را، که خاک برداری آن تا مرز زمین انجام شده، شمع بندی کرد .
  • پس از آن، می توان قسمت پایین پلکان را خاکبرداری و دوباره شمع بندی کرد. شمعهایی که به این ترتیب، در بالا و پایین نصب می شوند، باید فوراً به صورت خرپا  به هم متصل شوند، علاوه بر مرحله بندی کردن خاکبرداری در عمق، خاکبرداری در جهت طولی نیز باید مرحله ای باشد؛ بدین صورت که می توان ابتدا قطعات مثلا چهار متری، قطعات بین آنها را خاکبرداری کرد و شمع بندی کرد.
  •  نیروی وارد بر هر شمع باید دقیقا محاسبه شود و شمع طوری طراحی شود که بتواند این نیرو را تحمل کند. از آنجا که طول شمع زیاد است، شمع باید همیشه به صورت یک خرپا طراحی شود و در صورت فولادی بودن می تواند به شکل مثلثی باشد و بهتر است راس آن در زمین و قاعده آن در تماس با دیوار باشد؛ چون در این صورت می تواند دیوار را محافظت کند و در زمین نیز کمتر دست و پا گیر می شود.
  • در صورت چوبی بودن شمع یا زیاد بودن نیروی روی شمع فولادی باید از خرپای دازای عناصر طولی موازی در بالا و پایین (با عرض یک نواخت) استفاده کرد که در این صورت، شمع دارای دو تکیه گاه در زمین خواهد بود.
  • در فواصل معین باید شمعها به طور جانبی به هم وصل شوند تا کمانش جانبی آنها نیز جلوگیری شود. آشکار است که تعداد و قدرت حایلهای جانبی باید برای پیشگیری از کمانش کافی باشد.
  • برای خاک برداری های عمیق جنس شمعها باید فولادی باشد اما برای خاکبرداری های کم عمق شمعهای چوبی محکم نیز می توان استفاده کرد
  • برای اینکه هر شمع بتواند سطح کافی از دیواره را حفاظت کند، باید اتصال بین شمع و دیواره به روش مناسب انجام گیرد. برای این کار در بسیاری از موارد می توان ابتدا تیرهای چوبی قائم در فواصل مناسب روی دیوار قرار داد و به کمک گچ، آنها را در جای خود محکم کرد، به گونه ای که دو طرف چوبها و بین آنها با گچ پوشانده شود (این کار برای ریزشهای موضعی نیز لازم است). پس از آن تیرهای فلزی (برای شمعهای فولادی) یا تخته های با مقاومت مناسب (برای شمعهای چوبی) بطور افقی روی آنها قرار داد و تکیه گاه های شمع را روی این تیرها ایجاد و محکم کرد. پیوند به این تیرها در صورت فولادی بودن شمع، با با جوش کافی انجام شود. در مورد شمع های چوبی باید سر شمع به شکلی بریده شود که با تیر بتواند تماس کافی پیدا کند و سپس، دور تا دور محل اتصال با گچ به مقدار کافی پوشانده شود.
  •  باید دقت کرد که در صورت نفوذ آب به مقداز قابل توجه مثلا از یک لوله آب سوراخ شده، به خصوص در خاکهای رسی ممکن است خاک به حالت خمیری درآید و از زیر سیستم شمع بندی به داخل خاکبرداری جازی شود و خطرات زیادی به باز آورد؛ بنا براین، باید مراقبتهای لازم از این نظر به عمل آید و در صورت پیش آمدن چنین وضعیتی، از نزدیک شدن افراد به محل جلوگیری و سپس، منبع نفوذ آب را شناسایی کرد و اقدام لازم برای قطع آن به عمل آورد. همزمان، اقدامات حفاظت سطح دیواره با احتیاطهای لازم بیشتر شود.
  • در بسیاری موارد، برای جلوگیری از ریزش های موضعی و نیز ایجاد سطحی صاف برای عایقکاری رطوبتی  میتوان دیوارهای آجری یا بلوک سیمانی در مقابل خاک ایجاد کرد. این دیوارها علاوه بر آن، کار احداث دیوارهای اصلی  زیر زمین را نیز آسانتر می کند و در بسیاری موارد، ساختن آنها اقتصادی است. در صورت تصمیم گیری در مورد ایجاد اینگونه دیوارها، باید آنها را به شکل مناسب به سیستم شمع بندی پیوند داد.
ادامه مطلب

اصول خاک برداری

در بسیاری از کارهای عمرانی و ساختمانی نیازی به خاک برداری و جابه جا کردن خاک از محل اصلی آن وجود داشته یا دارد.

  •  در راهسازی، به ویژه در مناطق کوهستانی و ناهموار، عملیات خاک برداری امری متداول و شناخته شده است.
  •  در آبیاری، زهکشی و مسائل انتقال آب نیز معمولا با خاکبرداری سر و کار داریم.
  •   حفر کانال برای عبور لوله های آب، فاضلاب، گاز و کابلهای برق و تلفن و … نیز مستلزم خاکبرداری است.
  •  پی کنی برای احداث شالوده های مختلف نیز نوعی خاکبرداری است، که هر چه از گذشته معمول بوده،  در زمان حاضر از گستردگی و عمق بیشتری برخوردار شده است؛  زیرا از یک سو، با افزایش ارتفاع و ورن ساختمانها عملیات پی سازی مفصل تر است و از سوی دیگر، بسیاری از ساختمانهای شهری به دلایل مخلتف در صورت امکان، با زیر زمین طراحی می شوند؛ هر دو این موارد باعث افزایش عمق و وسعت خاکبرداری در زیر ساختمانها می شوند.

 مسائل و مشکلات ناشی از خاک برداری ها

  •  خاک برداری در پای شیبها (بریدن پای شیب) که ممکن است به لغزش و رانش خاک بینجامد.این کار بیشتر برای راه سازی یا ایجاد ساختمانها در دامنه تپه ها و بلندیها انجام می شود.
  • خاک برداری برای احداث ساختمانهای نسبتا بزرگ که معمولا دارای یک، دو یا سه طبقه زیر زمین هستند. این عمل به شیوه های گوناگون ممکن است باعث ریزش جداره ی خاک برداری یا خراب شدن سازه های مجاور شود.
  • ریزش دیواره های ترانشه ها، کانال ها و مانند آنها بر اثر خاکبرداری
  • ریزش دیواره چاه به داخل آن در هنگام یا پس از حفاری
  • ریزش داخل تونل ها، قناتها

خاکبرداری در پای شیبها

خاک برداری - خاکبرداری - گودبرداری - گود برداری

خاک برداری – خاکبرداری – گودبرداری – گود برداری

در بالای شیب یکی از مولفه های وزن عامل رانش می باشد. اما در پای شیب وزن عاملی مقاوم در برابر رانش می باشد.

۱) در هنگام عملیات راهسازی در مناطق نا هموار کوهستانی اغلب مسیر راه از دامنه شیبها عبور می کند. برای ایجاد بستر راه لازم می شود مقداری از شیب بریده شود تا سطح هموار و مسطح فراهم شود.

۲)  در پروژه های ساختمانی نیز گاهی محل ساختمان در پایین شیب قرار دارد. به ویژه، با گسترش شهر ها به ارتفاعات بیش از پیش این مشکل مطرح می شود.  

شیبهایی که پای آنها بریده شده در زمستان و فصول بارندگی که مقاومت برشی خاک کاهش پیدا می کند در خطر لغزش و ریزش قرار می گیرند که پدیده ای بسیار متداول است. 

ریزش دیواره های ترانشه ها و کانال ها و مانند آن

  • اگر ایجاد ترانشه برای گذراندن راه باشد، شیب دیواره ها باید طوری باشد که خطر ریزش و رانش نداشته باشد. متاسفانه،  در بسیاری موارد به خصوص ترانشه های کم عرض،  این موضوع چندان رعایت نمی شود. در حفاری کانال ها برای قرار دادن لوله های آب، فاضلاب، گاز یا کابلهای برق، تلفن و … نیز معمولا دیواره کانال را حفاظت نمی کنند.
  •  اگر عمق کانال کم باشد، تا حدودی خطر کاهش می یابد، اما دیده می شود که حتی در کانال های با عمق نسبتا زیاد، که در صورت ریزش، از بین رفتن افراد در حال کار در کانال قطعی است، دیواره ها بدون حفاظت رها شده اند.
  • با توجه به این که خاکهای سست چه رسی و چه شن و ماسه ای می تواند به داخل کانال ریزش کند، حفاظت دیواره ها اهمیت بسیار دارد.

 ریزش دیواره های ترانشه ها و کانال ها

ریزش دیواره چاه به داخل آن

  • این موضوع نیز مانند ریزش دیواره های کانال در خاکهای سست می تواند باعث از بین رفتن یا صدمه دیدن مقنی در چاه شود که متاسفانه، بارها روی داده است و لزوم حفاطت در موارد ضروری را نشان می دهد. مانند ریزش دیواره چاه به داخل محوطه خاک برداری شده
ادامه مطلب

مراحل خاکبرداری ساختمان

خاکبرداری و خاکریزی و مراحل اجرای آن

آماده‌سازی بستر و زیرسازی آن

برای زیرسازی ابتدا باید عملیات خاکبرداری و خاکریزی بر اساس نقشه‌های اجرایی و رقومهای خواسته شده انجام شود، و در صورتی که برای رسیدن به تراز موردنظر تنها به عملیات خاک برداری نیاز باشد، باید خاکبرداری محل تا رسیدن به زمین با مقاومت کافی ادامه یابد و خاک برداریهای اضافه بر نقشه‌ها صورتمجلس گردد. اضافه خاکبرداری تا رسیدن به تراز زیر پی با مصالح مناسب نظیر شفته آهکی، سنگ‌چین و سایر مصالح مورد تأیید، ساخته و آماده می‌شود. در صورتی که برای رسیدن به تراز موردنظر نیاز به خاکریزی باشد، ابتدا باید خاکهای نباتی تا عمقهای لازم برداشته و سپس عملیات خاکریزی صورت گیرد. ضخامت قشرهای خاکریز، نباید از ۱۰ سانتیمتر تجاوز نماید.شیب عرضی سطح تمام شده بستر پیاده‌رو، باید به نحوی باشد که آبهای سطحی پیاده‌روها به راحتی در داخل جویها، مجاری و لوله‌های جمع کننده تخلیه شود. شیب عرضی مطابق نقشه‌های اجرایی خواهد بود. در صورت نبود این اطلاعات حداقل شیب عرضی (۲%) اختیار می‌شود.

آماده کردن بستر خیابان

قبل از زیرسازی خیابان باید عملیات خاکی تا تراز مشخص شده در نقشه‌های اجرایی انجام شود. چنانچه برای رسیدن به تراز موردنظر نیاز به خاکریزی باشد، پس از برداشت خاک نباتی، باید خاکریزی با استفاده از خاک حاصل از عملیات خاک برداری یا خاک قرضه مناسب ، در قشرهایی با حداکثر ضخامت ۱۵ سانتیمتر صورت پذیرد. چنانچه به علت نامرغوب بودن خاک محل، دستگاه نظارت دستور خاکبرداری بیشتر از تراز موردنظر را صادر نماید، محل خاک برداری شده باید تا تراز موردنظر با مصالح مناسب، پر و آماده شود. در صورتی که بستر خیابان از مسیرهای سنگی عبور نماید، برای رسیدن به سطحی صاف و مقاوم، باید سطح خیابان را با ماسه یا مصالح مناسب مورد تأیید پر و آماده نمود.

خاکبرداری - گودبرداری - خاک برداری - گود برداری

خاکبرداری – گودبرداری – خاک برداری – گود برداری

  مصالح خاکریزی

به طور کلی مصالح مناسب برای خاکریزی، باید از مصالح حاصل از گودبرداریها و خاکبرداری های پروژه تأمین شود. استفاده از این خاکها، باید با تأیید قبلی دستگاه نظارت صورت گیرد. تمامی خاکهایی که در گروه‌های هفتگانه A-1 الی A-7 استاندارد M-145 اشتو قرار گیرند، جزو خاکهای قابل قبول برای خاکریزی محسوب می‌شوند. خاکهای یاد شده به دو طبقه به شرح زیر تقسیم می‌شوند:

خاکهای درشت‌دانه گروه A1 ، A2 ، A3

خاکهای ریزدانه گروه A4 ، A5 ، A6 ، A7

استفاده از خاکهای فوق‌الذکر با توجه به شرایط اجرای کار، نوع بهره‌برداری و بارگذاری بر روی خاکریز و همچنین میزان مصالح ریزدانه (گذرنده از الک نمره ۲۰۰) توسط دستگاه نظارت و در صورت لزوم تأیید آزمایشگاه مورد تأیید کارفرما، تعیین و به پیمانکار ابلاغ می‌شود.

تمامی خاکهای گچی، نمکی، نباتی، لجنی، زراعی قابل تورم، قابل انقباض، خاکهای دارای مواد آلی و رستنیها، در شمار خاکهای نامرغوب و نامناسب قرار می‌گیرند که باید از مصرف آنها خودداری شود. تشخیص کیفیت خاک مناسب برای خاکریزی با دستگاه نظارت و در صورت لزوم، آزمایشگاه مورد تأیید سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و تصویب کارفرما خواهد بود. خاکهای مناسب برای انواع خاکریزها شامل خاکریزهای محل سازه‌ها، راههای دسترسی، پر کردن پشت دیوارها، اطراف پی ساختمانها، ابنیه فنی، تأسیسات محوطه، کانالهای لوله‌های آب و فاضلاب و کابل‌کشیها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در موارد استثنائی و در کارهای کوچک می‌توان پشت دیوارها و سازه‌های فنی را با مصالح مناسب دیگر، نظیر بتن لاغر و شفته آهکی نیز، پر و اصلاح نمود. در هر حالت نوع مصالح و روش اجرای کار بر اساس مشخصات فنی خصوصی و دستورات دستگاه نظارت تعیین می‌شود.

در صورتی که الزاماً محل اجرای عملیات پروژه منطبق بر محل خاکهای نامناسب بوده و تغییر محل ساختمان میسر نباشد، جزئیات تفصیلی اصلاح و تعویض این خاکها، روشهای اجرایی برای دستیابی به بستری آماده به ابعاد و رقومهای خواسته شده، باید در مشخصات فنی خصوصی قید گردد.

در مواردی که خاک حاصل از عملیات گودبرداری یا خاکبرداری پروژه برای خاکریزی کفایت ننماید و یا خاک مناسب در فاصله حمل اقتصادی قرار نداشته باشد، با توجه به مشخصات فنی خصوصی و با اجازه قبلی دستگاه نظارت می‌توان از مصالح رودخانه‌ای استفاده نمود، محدودیت مصالح ریزدانه (مصالح گذرنده از الک نمره ۲۰۰) در مشخصات فنی خصوصی ذکر خواهد شد.

 اصلاح مصالح

برای خاکریزی، در وهله اول باید از خاکهای حاصل از خاک برداری استفاده شود. در صورت عدم وجود یا کمبود خاکهای مناسب باید از منابع قرضه مورد تأیید استفاده شود. استفاده از خاک رس با درصد تورم بالا به منظور خاکریزی زیر پی یا کف ساختمانها به هیچ وجه مجاز نمی‌باشد.

چنانچه به علت نبودن خاک مناسب از خاک رس قابل تورم استفاده شود، می‌توان رطوبت را به میزان (۱%) تا (۲%) بیشتر از رطوبت بهینه در نظر گرفت. برای کم کردن خاصیت خمیری این خاکها می‌توان از آهک استفاده نمود. میزان آهک، درصد تراکم و رطوبت، باید توسط آزمایشگاه مورد تأیید کارفرما، تعیین و توسط دستگاه نظارت به پیمانکار ابلاغ شود.

اضافه نمودن آهک علاوه بر کنترل پلاستیسیته خاک رس، باعث بالا بردن کارایی سیلت و رس با درصد رطوبت بیشتر از میزان رطوبت بهینه خواهد شد.

کاهش آب آزاد خاک ضمن آبگیری آهک، باعث بهبود مقاومت خاک خواهد شد. در صورتی که ظرفیت باربری زیادی از خاک مورد نظر باشد، به کار بردن سیمان پرتلند و یا اضافه نمودن آهک نیز به بهبود ظرفیت باربری خاک کمک می‌نماید. میزان و روش اختلاط و نحوه اجرای کار، باید توسط دستگاه نظارت به پیمانکار ابلاغ شود.

خاکبرداری - گودبرداری - خاک برداری - گود برداری

خاکبرداری – گودبرداری – خاک برداری – گود برداری

خاکریزهای با مصالح ریزدانه

در مراحل بعد از خاکبرداری قبل از اجرای عملیات تراکم در خاکریزها، مصالح ریزدانه باید دارای رطوبت بهینه باشد. رطوبت بهینه بایستی بر اساس روش پروکتور استاندارد کنترل شود. بهتر است رطوبت در محل قرضه به خاک اضافه شده و پس از حمل و پخش، رطوبت در محل کنترل شود. اضافه نمودن آب برای تأمین رطوبت در محل اجرا با توجه به نوع مصالح باید مورد موافقت دستگاه نظارت قرار گیرد. باید برای اندازه‌گیری وزن مخصوص خاک در محل از روش مخروط ماسه مطابق استاندارد (۱۹۱- T ) استفاده شود. تعیین رطوبت بهینه و تراکم به روش پروکتور استاندارد صورت می‌گیرد. چنانچه قرار است به روش دیگری اقدام شود، باید جزئیات در مشخصات فنی خصوصی ذکر شود.

در صورت تأیید دستگاه نظارت می‌توان درصد رطوبت را در مورد خاکهای چسبنده، (۱%) تا (۲%) کمتر و در مورد خاکهای قابل تورم، (۱%) تا (۲%) بیشتر از رطوبت بهینه اختیار نمود. در هر حالت عملیات تراکم تا حصول وزن مخصوص مورد نظر ادامه می‌یابد. در موارد خاص که با توجه به نوع خاک و مرغوبیت آن تغییراتی در نحوه تراکم یا رطوبت آن مورد نظر باشد، باید موضوع توسط آزمایشگاه مورد تأیید کارفرما، مطالعه و دستورات لازم توسط دستگاه نظارت به پیمانکار داده شود.

خاکریزهای با مصالح درشت‌دانه

میزان تراکم و رطوبت بهینه خاکریزی با مصالح درشت‌دانه نظیر مصالح ماسه‌ای، شنی و مخلوط شن و ماسه باید توسط آزمایشگاه مورد تأیید کارفرما مشخص شود. میزان این تراکم، با توجه به استاندارد ASTM D2049 مشخص می‌شود.

خاکریزهای با مصالح رودخانه‌ای

میزان تراکم و رطوبت بهینه این نوع خاکریزی، باید با توجه به نوع مصالح و درصد مواد ریزدانه توسط آزمایشگاه مشخص شود. روش آزمایش، روش پروکتور استاندارد می‌باشد.

آماده‌سازی بستر خاکریزی

این مرحله بعد از خاکبرداری بوده و قبل از شروع عملیات خاکریزی باید سطوح و مناطقی که در نقشه‌های اجرایی و دستورالعملهای دستگاه نظارت برای خاکریزی مشخص شده است، از مصالح نامناسب، خاک نباتی، ریشه اشجار و گیاهان کاملاً تمیز و پاک شود. موانع اجرای کار باید با نظر و تأیید دستگاه نظارت، برطرف، تخریب و جابه‌جا شوند. در صورت وجود آبهای زیرزمینی، باید قبل از اجرای عملیات بر اساس دستورالعملهای مندرج در این فصل نسبت به زهکشی و پایین انداختن آب مطابق نظر دستگاه نظارت اقدام شود. پس از برداشت مصالح نامرغوب و سست و قبل از اجرای عملیات خاکریزی رعایت نکات زیر الزامی است.

الف:  اگر زمین بستر خاکریزی از جنس خاکهای ریزدانه سیلیسی یا رسی باشد، ابتدا باید به عمق حداقل ۱۵ سانتیمتر بستر شخم زده و سپس با تراکم خواسته شده کوبیده شود.

ب:   چنانچه زمین بستر خاکریزی از مصالح شن و ماسه باشد، باید سطح کار با تراکم مورد نظر رگلاژ و کوبیده شود.

پ:   چنانچه لازم باشد خاکریزی روی سطوح بتنی انجام شود، قبل از اجرای عملیات باید سطح بتن کاملاً تمیز و مرطوب گردد.

ت:   چنانچه لازم باشد خاکریزی روی سطوح سنگی انجام شود، قبل از خاکریزی باید مواد خارجی، سنگهای سست و مواد اضافی دیگر از محل کار، حذف و پس از مرطوب نمودن سطح آن، خاکریزی شروع شود.

بین آماده‌سازی بستر و اجرای عملیات خاکریزی، نباید فاصله زمانی زیاد وجود داشته باشد. خاکریزی باید بلافاصله پس از آماده‌سازی شروع شود. چنانچه به دلایلی خارج از قصور پیمانکار و یا هر دلیل دیگر وقفه‌ای در این امر حادث شود، قبل از اجرای عملیات خاکریزی دستگاه نظارت از محل کار بازدید به عمل آورده و در صورت لزوم دستور ترمیم و آماده‌سازی آن را صادر خواهد نمود.

ادامه مطلب

خاکبرداری چیست؟

خاکبرداری در زمین های لجنی:

زمین های لجنی و آبدار خاکی های اشباع شده از آب و حاوی مواد آلی ای هستند که بعضا تحمل وزن ساختمان را نداشته و در اثر بارگذاری گسیخته می شوند. وجود لجن در محل های خاکبرداری نه تنها مانعی برای اجرای کار به شمار امده بلکه باعث فرو رفتن تجهیزات ، از کار افتادن آن ها و نهایتا تاخیر در اجرای به موقع عملیات و کاهش بازده کار می باشد.

خاکبرداری در زمین های سنگی:

خاکبرداری در زمین های سنگی باید بر اساس نقشه های اجرایی و دستورالعمل های دستگاه نظارت صورت گیرد تا ارقام خواسته شده و ابعاد مورد نظر بدست آید. عملیات در مناطق سنگی باید به نحوی انجام شود که بافت های سنگی در زیر خطوط تراز تعیین شده ، برای ادامه عملیات ساختمانی دست نخورده باقی مانده و در بهترین و مناسب ترین حالت ممکن حفظ شود. در صورتی که اتفاقا قسمتی از کف گودبرداری شده سنگی و قسمت دیگر خاکی باشد برای استقرار سازه باید از لحاظ مقاومتی باید  تناسب مناسبی بین قسمت های مختلف ایجاد نمود.

خاکبرداری در زمین های سست و آبدار:

در بسیاری از مناطق همچون نواحی ساحلی و یا مناطقی که دارای خاک های رسی یا روان می باشند خاک مناسب عملیات ساختمانی نمی باشد به همین دلیل نیاز است تا خاک زیر شالوده اصلاح گردد.

روش های اطلاح خاک:

اصلاح خاک به روش های متعددی اجرا می شود که به اختصار چند نوع آن را برایتان بیان می کنیم

۱-روش جانشینی:

در این روش تا ارتفاع مناسبی خاک زیر شالوده برداشته شده و از منطقه ی دیگری که دارای خاک مناسب است با تراکم جایگزین می شود.

۲-روش پیش بارگذاری یا تحکیم:

در این روش استفاده از وزنه ، کوبه و سربار یا خاک مناطق دیگر بر روی خاک زیر شالوده می باشد تا در اثر عملیات تراکم صورت گرفته و قابل استفاده گردد ، شایان ذکر است این روش بسیار زمان بر و پر هزینه می باشد

۳-روش زهکشی عمودی:

در این روش برای سرعت بخشیدن به روش دوم از زهکشی عمودی استفاده می گردد تا اب سریع تر خارج گردد.

۴-روش متراکم سازی:

استفاده از غلطک ها و ویبراتور های قدرتمند میله ای که در خاک فرو می روند و یا استفاده از چکش ها در این روش رایج است

۵-روش ترکیبی :

در این روش خاک موجود با سیمان ، آهک و یا آسفالت مخلوط می گردد.

۶-روش مسلح کردن:

در این روش از انواع پوسته ها و شبکه های مش ( ژئوگرید و ژئو تکستایل و…) برای تقویت خاک استفاده می شود.

هر یک از روش های فوق دارای مزایا و معایبی می باشد که لازم است بعد از مطالعات جامعه نسبت به انتخاب یکی از روش های فوق عمل گردد.

۷-تزریق دوغاب ( میکرو پایل) :

به طور کلی در مواجهه با خاک های مسئله دار نظیر خاک های سست با قابلیت باربری کم ، نشست پذیری زیاد ، روانگرایی ، خاک های دستی و … استفاده از المان های باربر در خاک می تواند راه حل مناسبی باشد. میکرو پایل به شمع هایی با قط کوچک ( کمتر از ۳۰۰ میلی متر) اطلاق می گردد که غالبا با تسلیح فولادی سبک و تزریق دوغاب سیمان همراه می باشند.

میکرو پایل علاوه بر آنکه به عنوان یک المان بار بر و مقاومت در برابر نشست عمل می کند بدلیل تزریق دوغاب سیمان سبب بهبود مشخصات مکانیکی ( مقاومتی و رفتاری ) خاک اطراف نیز می گردد.

 

ادامه مطلب

خاکبرداری ساختمان

منظور از خاکبرداری برداشت هرگونه مصالح و مواد خاکی ، مصالح قلوه سنگی، صرف نظر از جنس و کیفیت آن ها به منظور تسطیح ، شیب بندی و آماده نمودن محل پی ساختمان ها مطابق با خطوط و تراز موجود در نقشه های اجرایی و دستورالعمل های دستگاه نظارت صورت پذیرد.

طبق بند ۳-۲-۴ نشریه ۵۵ سطوح خاکبرداری شده نباید بیشتر از ۷۲ ساعت در معرض عوامل جوی ، آفتاب و باران قرار گیرند و از لحاظ مقاومت و ویژگی دچار تغییر گردد. در صورتی که بر اساس برنامه زمان بندی شده یا به هر دلیل دیگری عملیات بعدی بلافاصله انجام نشود کنترل لایه های قبلی و در صورت لزوم اصلاح و تسطیح و رگلاژ نهایی سطح کار باید قبل از اجرای مراحل بعدی صورت گیرد.

به منظور جلوگیری از در معرض هوا قرار گرفتن زمین هایی که قابلیت تورمی و تورقی دارند ( مانند خاک های مارنی و شیستی ) بلافاصله باید روی قسمت های گود برداری شده را با ملات ماسه سیمان اندود کرد و یا با استفاده از ورق کلفتی از پلی اتیلن مناسب با شرایط زمین روی آن را پوشاند که این مورد باعث افزایش هزینه اجرای پروژه نیز می گردد.

خاکبرداری

خاکبرداری

انواع زمین ها در خاکبرداری و گودبرداری

نکته بسیار مهم و موثر در خاک برداری و یا گودبرداری، نوع زمین است. بسیار مهم است که شما می خواهید عملیات خاکی را در چه نوع زمینی انجام دهید. اگر زمین شما از نوع سخت باشد، عملیات خاکی شما نیز به نسبت دشوارتر خواهد بود. انواع زمین ها عبارتند از:

۱- زمین دستی، نرم بیلی، ماسه و شن: این نوع زمین ساده ترین نوع زمین برای انجام خاکبرداری و گودبرداری بوده و این نوع عملیات به سهولت در آن قابل انجام اند. منظور از لفظ «زمین دستی» یا بعضا «خاک دستی»، زمینی است که خاک آن به صورت دستی و با دست یا همان بیل ریخته شده است.(نه به صورت طبیعی در طول سال های دراز و گذشت فرسایش و تحکیم خاک). خاک این نوع زمین ها، با فشار پا و بیل به سادگی قابل برداشتن می باشد.

۲- زمین لجنی: این نوع زمین ها از نوع خاک های ریزدانه می باشد. آب در این نوع زمین ها بسیار زیاد بوده و به همین دلیل، زمین لجنی نام گرفته است. میزان آب در میان دانه های خاک این نوع زمین ها به قدری زیاد است که ماشین آلات خاکی روی آن، تحت اثر وزن خود در خاک فرو خواهند رفت.

۳- زمین کلنگی: این نوع زمین ها، اگرچه باز هم زمین سختی نیست، اما از دو مورد بالایی سخت تر است. خاک این نوع زمین ها به کمک کلنگ کنده و با بیل برداشته می شود. البته این زمین ها به اندازه ای سخت نیست که پس از ضربه کلنگ، آثار کلنگ روی خاک آن دیده شود. به همین دلیل پس از هر ضربه کلنگ روی این نوع خاک، یک توده خاک خواهد ریخت.

۴- زمین دج: این نوع زمین به مراتب سخت تر از کلیه موارد بالا می باشد. این زمین به سختی با کلنگ کنده می شود و با بیل برداشته می شود. این زمین به قدری سخت است که جای ضربات کلنگ روی این نوع زمین می ماند. بهترین راه برای خاکبرداری در این زمین ها، استفاده از دج بر است.

۵- زمین های سنگی: سخت ترین نوع زمین است. این زمین به صورت یکپارچه سنگی بوده و از این رو کار با این زمین بسیار مشکل است. برخی به اشتباه، به زمینی که در آن قلوه سنگ زیادی وجود دارد، زمین سنگی می گویند. اما این امر اشتباه بوده و زمین سنگی بایستی به صورت کامل سنگی باشد. معمولا برش این نوع زمین، به کمک مواد منفجره و سوزا صورت می گیرد. البته بایستی به این نکته نیز توجه داشت که استفاده از مواد منفجره، در همه مناطق میسر نیست. بلکه می بایست در مناطق آبادی، این نوع سنگ با بولدوزر D9 کنده شده و با D8 برداشته شود.

ادامه مطلب

خاکبرداری

خاکبرداری ساختمان

منظور از خاکبرداری ساختمان ، برداشت هرگونه مصالح و مواد خاكي، مصالح قلوه‌سنگي، شن و ماسه و مصالح سنگي ريزشي و لغزشي از بستر رودخانه‌ها، صرف نظر از جنس و كيفيت آنها به منظور تسطيح، شيب‌بندي و آماده نمودن محل پي ساختمانها، سازه‌هاي فني، راههاي ارتباطي محوطه و تأمين خاك از منابع قرضه مي‌باشد. تمامي عمليات خاكبرداري بايد مطابق با خطوط و تراز موجود در نقشه‌هاي اجرايي و دستورالعملهاي دستگاه نظارت صورت پذيرد. عمليات خاكبرداري و رگلاژ سطوح بدون پوشش، بايد به طور همزمان صورت گيرد. كارهاي بعدي بايد بلافاصله پس از خاكبرداري صورت پذيرد و در هر حالت نبايد سطوح خاكبرداري شده بيش از ۷۲ ساعت در معرض عوامل جوي و باران قرار گيرند.
در صورتي‌كه بر اساس برنامه زمانبندي شده يا به هر دليل ديگر عمليات بعد خاکبرداری بلافاصله انجام نشود، كنترل لايه‌هاي قبلي و در صورت لزوم، اصلاح و نيز تسطيح و رگلاژ نهايي سطح كار، بايد قبل از اجراي مراحل بعدي صورت گيرد، چنانچه پيمانكار به عمد يا سهو، اقدام به برداشت خاك تا ترازهاي نهايي نموده و عمليات بعدي به مدت طولاني پس از آن موكول گردد، در صورت نياز برداشت خاكهاي رويه و آماده نمودن مجدد بستر تا تراز مورد نظر براي ادامه عمليات، بايد مطابق نظر دستگاه نظارت و به هزينه پيمانكار صورت پذيرد.

در تمامي عمليات خاكبرداري بايد دقت كافي به عمل آيد، تا از خاكبرداري اضافي و از بين رفتن مصالح در كف و جداره‌ها، خصوصاً در مقاطعي كه بتن‌ريزي در آنها انجام مي‌گيرد، جلوگيري به عمل آيد. در صورت انجام خاكبرداري اضافي توسط پيمانكار، بايد محل تا تراز و رقوم نهايي خواسته شده با مصالح مناسب و يا بتن سازگار با خورندگي خاك و حداقل با بتن C15 به هزينه پيمانكار، ترميم و رگلاژ شود.
نحوه بكارگيري و محل و استقرار ماشين‌آلات، و يا روشهاي انجام عمليات، بسته به نوع و طبيعت خاك محل اجراي كار، بايد با توجه به برنامه زمانبندي اجراي عمليات به تأييد دستگاه نظارت برسد.
خاكبرداري محل كانالها براي كارگذاري لوله و كابل، بايد طبق نقشه و مشخصات با ابعاد و رقومهاي تعيين شده انجام شود. در صورت نياز و پس از تأييد دستگاه نظارت اضافه خاكبرداري در محل اتصالات لوله‌ها انجام خواهد شد. چنانچه كار كندن با ماشين صورت گيرد، بايد عمليات تا ۱۵ سانتيمتري عمق نهايي، انجام و بقيه عمليات براي تسطيح و رگلاژ كف كانال با دست صورت گيرد.
چند سال گذشته با افزايش تراكم و تعداد طبقات و نياز به تأمين پاركينگ در ساختمان ها عمق گودبرداري وخاکبرداری ساختمان ها افزایش پیدا کرده است اما هنز در پروژه های و خاکبرداری ساختمان ها از همان روش هاي سنتي كه در گودبرداری های كم عمق گذشته استفاده مي شده ، استفاده مي کنند. متأسفانه بسياري فكر مي كنند كه به كاربردن موارد ايمني لازم در گودبرداري و خاکبرداری ساختمان ها هزينه و زمان بيهوده اي را به كار اضافه مي كند ، در حاليكه گودبرداري و خاکبرداری ساختمان ها جزء موارد پيچيده و بسيار خطرناك مهندسي محسوب مي شود و بويژه در خاکبرداری ساختمان با عمق بیشتر نيازمند بررسي هاي دقیقتر نظارت و صرف وقت و هزينه قابل ملاحظه اي است تا جان و مال مردم از اينطريق به خطر نيافتد .
با اين حال عدم آشنايي به اصول فني ، سهل انگاري و يا سودجويي غيرمسئولانه منجر به ايجاد حادثه مي شود .
بايد توجه داشت كه اگر ديواره پروژه گودبرداری وخاکبرداری ساختمان ها بلافاصله پس از خاكبرداري پايدار بماند هيچ دليلي ندارد كه در روزهاي بعد يا حتي ساعات بعد هم اين پايداري باقی بماند.
در نتيجه انجام خاکبرداری ساختمان ها بايد به روشهاي فني و با رعايت اصول مهندسي و ايمني انجام گیرد و در صورت نیاز حفاظت كافي ديواره ها انجام بگیرد .

خاکبرداری مجری خاکبرداری ساختمان

هزینه خاکبرداری هر متر مربع
قیمت خاکبرداری متر مکعب
خاکبرداری با لودر
ادامه مطلب

اصول گودبرداری و نیلینگ

گودبرداري يكي از فعاليتهای عمرانی است كه به منظورهای مختلف مثل تخريب و گودبرداري يك ساختمان فرسوده براي ساخت مجدد، رسيدن به تراز بكر، حفاظت فوندانسيون ها در برابر يخبندان، احداث كانالها، مخازن زير زميني و احداث پاركينگ انجام ميشود. گودبرداری به هر گونه حفاری و خاكبرداری در تراز پايين تر از سطح طبيعی زمين يا در تراز پايين تر از زير پي ساختمان مجاور اطلاق مي شود. در این مقاله هب اصول گودبرداری و نیلینگ می پردازیم.

  • در عملیات گودبرداری و خاکبرداری از آنجایی که احتمال ریزش دیواره ها و ساختمان های مجاور وجود دارد برای پایدارساز نمودن آنها نیاز به اجرای عملیات نیلینگ می باشد که با نصب شمع، سپر و مهارهای مناسب و همین طور با رعایت فواصل مناسب به پایدارساز نمودن و اجرای عملیات ایمنی می پردازند.
  • اصولا در حاکبرداری هایی که عمق آنها بیش از ۱۲۰ بوده احتمال اینکه دیواره ها دچار ریزش شوند بسیار زیاد بوده و مهندسین اقدام به اجرای عملیات حفاظت از دیوار می کنند. که از طریق نصب شمع، سپر و یکسری عملیات دیگر این کار را انجام می دهند و البته در این مورد باید شیب دیوار را هم مد نظر قرار دهند.
  • اصولا عملیات گودبرداری و پایدارسازی نیلینگ در صورتی که در مجاورت بزرگراه ها و یا خطوط راه آهن صورت گیرد باید از لغزش دیوار ها اقدامات لازم انجام گیرد.
  • در یکسری شرابط خاص در عملیات نیلینگ باید نسبت به تقویت کردن مهار ها  اافدام نمود که می توان به شرایط زیر اشاره نمود :
    • پس از بارندگی های شدید
    • پس از وقوع طوفان های شدید، سیل و زلزله
    • پس از یخ بندی های شدید
    • پس از هرگونه عملیات انفجاری
    • پس از ریزش های ناگهانی
    • پس از وارد آمدن صدمات اساسی به مهارها
    • پس از هرگونه وقفه ها در فعالیت های سازمانی
  • از آنجایی که در طی انجام عملیات گود برداری و نیلینگ احتمال پرتاب سنگ، سقوط افراد،حیوانات و سری مسائل دیگر ممکن است بوجود آید باید برای عملیات حصارکشی اقدام کنند و همچنین محل مورد نظر را با علائم هشدار دهنده که در طول شبانه روز قابل دید باشد مجهز کرد.

 

ادامه مطلب

YOUR SHOPPING BAG

نیلینگ